viernes, agosto 26, 2011
Na outra banda
Na outra banda dixéronme
os vellos vanse convertindo en arbres
vellos tamén sin follas na cara do sol
agardando sin saber o qué
mudos.
Pro súpetamente un arbre calisquer
sinte rubir dentro del a seiva dun soño
beira da morte xa pro aínda
morno como o leite da nai.
O soño vai rubindo polas veas do arbre
unha vida enteira que pasa
Ata facerse paxaro nunha ponla
Un paxaro que recorda, canta e vaise
denantes de que todos os arbres morran.
Si eu me fago arbre vello na outra banda do río
e me toca ser arbre que recorda e soña
ben segura podes estar de que soñarei contigo
cos teus ollos grises como a alba
e coa túa sorrisa
coa que se vestiron os beizos das roseiras
nos días máis felices.
--
Álvaro Cunqueiro
Herba aquí ou acolá
1980
sábado, julio 30, 2011
Partir, Dios mío, partir...
Le arranco al tiempo de la partida las horas de nadie, como dice Cavalli. Y sopeso con ellas las palabras de Caeiro y su, partir, Dios mio, partir, me da miedo partir.
Llevo viva mi flor en el pecho. El aire de mi tierra me devolverá el olfato.
Etiquetas:
Basada en una historia verdadera
martes, julio 19, 2011
TERNURA
Somos teclear de lluvia.
Agonía de lagartos.
Manos de carbón.
Caracoles de azogue.
La partida de un niño,
un perro doloroso,
una hoja muerta.
Somos hombres
sin sílaba
sin sombra
sin lápiz.
Árbol sin viento
y sin ancla
que devoraste nuestras palabras
nuestros limoneros.
Camino de algas y mariposas
que truncaste
el silbido del hombre crucificado.
Somos
aceras mojadas,
plegarias de surcos,
ternura.
Miyó Vestrini
(Poema inédito publicado en el año 2002 en El encierro del espejo)
Suscribirse a:
Entradas (Atom)